Welcome in my life

 

Welcome in my life....

Mijn weblog is bedoeld om andere mensen te helpen doormiddel van mijn eigen verhaal te vertellen. Ik hoop ik dat mensen steun vinden en dat we op elkaar kunnen rekenen. Wees vrij, zeg alles wat je wilt zeggen! Je hoeft je niet te schamen want je bent perfect, echt waar! Als je advies hebt, is dat natuurlijk altijd welkom. Want soms kan ik ook wel een hulp gebruiken.

Op mijn site kun je verschillende dingen vinden zoals, wat is zelfbeschadiging, mijn dagboek, verhalen van anderen, quotes over zelfbeschadiging en je kunt natuurlijk ook je eigen verhaal kwijt als je dat wilt.

Photobucket - Video and Image Hosting

Het begin van een leven met een schreeuwde stem.

 

De eerste kras, snee, brandwond die je expres zet is echt heel vreemd. Je voelt zoveel verschillende emoties. Bij mij is het allemaal 18 april 2013 begonnen, het voelt echt nog als de dag van gister. De reden dat ik mezelf begon pijn te doen is dat mijn zus vertrok voor drie maanden naar Zuid-Afrika, lees het goed ja! Zuid-Afrika, dat is aan de andere kant van de wereld. Ik voelde me zo verdrietig en boos en ik dacht dat ze door mij vertrok voor drie maanden naar de andere kant van de wereld. Ik was zo boos op mezelf, waarom heb ik haar laten gaan dacht ik . En voor ik het wist had ik mijn eerste kras al op mijn arm gezet. Het was echt heel vreemd in het begin. Het luchte op, ik voelde de pijn helemaal niet. Toch voelde ik zoveel verschillende gevoelens diep van binnen. Ik was boos, verdrietig, ik haatte mezelf, ik was bang en angstig. En elke dag ging het maar zo, het bleef zelf doorgaan toen me zus na drie maanden weer terug was in Nederland. Je leefde een leven met stemmen in je hoofd. Elke dag schreeuwde een stem in je hoofd dat je jezelf moest pijn doen, maar dan schreeuwde een andere stem weer dat je dat niet moest doen. Dat er ook andere manieren waren en dat je jezelf niet pijn hoefde te doen. Toen begon ik te twijfelen, misschien moest ik iemand wel alles vertellen maar nee! NEE! dat kan echt niet. Niemand zal het wat aangaan schreeuwde een stem in je hoofd, niemand zal het iets boeien en je gaan helpen! Maar wat moest je nou doen dacht ik? Doorgaan met je leven zoals het was, of alles eerlijk opbiechten aan iemand?